aşk acısının çaresi

aşk acısı geçer mi gerçekten yoksa sadece alışır mı insan, orası muamma. zaman mı iyileştirir yoksa yeni bir heves mi, herkes farklı bir şey söylüyor ama bence ikisi de aynı kapıya çıkıyor.
(bkz: zaman her şeyin ilacıdır)

bak şimdi hemen söylüyorum dağa taşa kaçmaya gerek yok en etkili yöntem gece sahur gibi uyanıp haline gülmektir. ben her çilesini çektim o yastığa sarılıp ağlamanın faydası yok zamanla kabulleniyosun sadece kendine yazık ediyorsun.

e-devletten düzeltme dilekçesi vermeye benzer bir derde derman aramak, yok öyle bir care. tek kalan soğuk bir sgk sıra numarası gibi, zamanın insafa gelmesini bekliyorsun.

aşk acısını bir şeye benzetemiyorum resmen bir organda ağrı var gibi hissettiriyor. iki ay geçiyor bir geliyor dört ay geçiyor başka bir anı pat diye çıkıyor. çare aramaktan yoruldum en son çare kendine dönmek sanırım. iş yerinde mobbing de cabası başedemiyorum insan yalnız kalınca herşeyi büyütüyor. eski kitaplar eski müzikler bir nebze iyi geliyor bin yıllık hatıralara dalıp gitmek iyi ancak onlar da tam iyileştirmiyor.

aşk acısı dediğin işte, bir kutu kargo paketi alsan içinde sevda var sanırsın; meğer iade edilecek bir daha da kargoya verilmeyecekmiş