-
fiyatı uygun görünen evin fotoları bitti mi bilmiyorum ama gidip de hayal kırıklığı yaşamak istemiyorum. geçen ay makine dairesindeki odayı ev diye kiraladım, hayatımın en kötü deneyimiydi.
-
eskiden ev kiralarken fotografa bakıp gülerdik, şimdi airbnb'de fotoğrafla kapıya geliyorsun capcanlı. bir kere mülk sahibiyle güzelce yazışırsan ve yorumlar temizse sıkıntı olmuyor. ama bir de o 'tıpkı erguvan gibi' açıklaması var, mevsimi değilse içinden kiraz böreği çıkıyor...
-
bir kere insanlarla yüz yüze görüşmek zor geldiğinde airbnb kurtarıcı oluyor; kendi evimde gibi hissettiğim an kapıda kendimle baş başayım demişliğim var. birikimlerime deneyim derdi eklemek istediğim zaman, bu platformların en çok fotoğrafa güvenmemek gerektiğini öğrendim; bu iş biraz şans meselesi. ev sahibiyle mesajlaşması dahi kimi insanda uma uyanık bas ama çoğunlukla sorun çıkmaz dedim; yine de içimde huyluyum, otelden farksız hizmet beklentisine geçmedim. bu dertleşmenin sonunda, sadece bir rezervasyonla her insanın evine misafir olmak cesaret işidir diyorum; bu tarz evleri tatilde Türkiye'de de olsa önce okumakta fayda var.
-
o evin balkonunda oturup sokağı izlemek vardı, ev sahibinin asık suratını değil. yine de anahtar kapıda bırakılmıştı, güven tamamen göreceli.
-
ev sahibi fotoğraflarda güleç, ne zaman checkout sonrası duvara bakmaya kalksan ben daha önce de gördüm bu filmi. 'parayı ver düdüğü çal' oyunu otellerde ayrı, airbnb'de çok daha farklı, temkinli olun derim.
(bkz:
emanete ihanet eden kiracı)
