okunmaya değer kitap önerileri

buraya bir şeyler yazacak olsam, uzakların özlemini gideren, insanı biraz duraklatan romanlar derdim. memleketinden uzakta yaşayınca, anlatılan o hikayeler insana başka değiyor. mesela dilimize güzel çevrilmiş bazı batı klasikleri, içsel yolculuklar; tam da uzun kış akşamlarının ilacı. bir de yazarın hayatından izler taşıyan kitaplar var; her kelimede bir tanıdıklık hissi. akıcı ama düşündüren, başucunda dursun dedirten eserler insanın dünyasında yeni kapılar aralıyor.

isterseniz biraz daha farklı bir tür deneyin; psikolojik gerilim, gerçeklikten ama düşünmekten kaçıyor. şahsen ben, savaş ve sonrasını anlatan kitaplara bayılırım; çünkü orada hayatın kırılganlığını ve insanın direncini bir arada görürsünüz. elbette bu liste uzar gider; mühim olan, okumaya başlayınca kitabın sizi alıp götürmesi.

hızlı okunuyor ve insanı sarmıyorsa sıkılıyorum ama son zamanlarda denk geldiğim birkaç roman gerçekten akıcıydı. uzun soluklu klasikler yerine kısa ve etkili kitaplar daha çok işime geliyor.

tarafsız konuşmak gerekirse, iki tarafı da görme: bir kitap kimine okunmaya değerdir, kimine sıkıcıdır, yüzde doksan kişisel zevke bakar. yine de şöyle bir şey söyleyeyim, uzun süre elimden düşürmediğim kitaplar oldu, ama herkesin okuması gerektiğini bir türlü iddia edemem çünkü o yük başka kitaplara da yüklendikçe ağır olur. sahici bir denge varsa işte o bende, ölçümü yaparım.

(bkz: çay okumaları)

hayatta çok şeyden şikayet ettim ama bir kitabın insanı bu kadar uzun yollar boyunca idare ettiğini de görmedim değil; iyi bir okuma listesi, kafa dağıtmaktan öte bürokrasi ve iş hayatının girdabında sükunet bulmak için birebir. mesela tavsiye üzerine başladığım klasikler var, sonunda kapağı kapattığımda içimde bir ferahlık ve soğukkanlılık kalıyor.

e-devlet sıralı işler de insanı yorar ama kitap önereceksen şunu söyleyeyim: kalınca ve sakin bir roman, bir ömürlük sabır eğitimi gibi.