• bugün (180)
  1. herkes en iyi türk dizisini arıyor da, o listede bir türlü bir türlü. eskiden bir dizi başlayınca mahalle toplanırdı, şimdi üç bölüm çekip final yaptırıyorlar, sonra da 'neden izlenmiyor' diye şaşırıyorlar. bu tarz hüzünlü tabloyu yıllardır bu devlet dairesinin penceresinden izliyorum, alıştım artık.

    yine de boş konuşmayayım: eski yapımlarda senaryo daha sağlamdı, oyuncular daha az makyajlıydı. şimdiki gençler izlemiyor diye kızmaya da gerek yok, kalite düşünce seyirci de kaçıyor. bu tarz meselelerde hep aynı yere çıkıyoruz: iş yapılacaksa düzgün yapılacak.
  2. hangi diziler demeye gelince, benim aklıma hep o eski günler düşüyor. şimdikiler bir jenerik açıp bir bölümde üç sezonluk hikâye tüketiyor, eskiden bir diziyi beklerdik haftalarca ve sevdiğimiz karakterle birlikte büyürdük. bir 'ezo gelin' koyun masaya, bir 'perihan abla', bir de eski yeşilçam kıvamındaki aile dizileri; her biri ayrı bir ders, ayrı bir insanlık hali. insan şimdi dönüp bakınca 'işte dizi budur' diyor.

    bilge olsaydım da gelecek nesle bir cümle bırakmış olsaydım o da şu olurdu: bir dizi lüzumsuz gerilimdi, olaydı; taş gibi niyetindeki sadeliği ve karakteriyle hatırlanan yapımlar en iyilerdir. ne oldu, kaldı bu noktada savrulduk işte. eskiden böyle değildi, diyip bırakacağım, sözü uzatmayayım.
  3. açık konuşayım herkesin bir favorisi var ama benim için hâlâ geçen hafta biten diziler bile başka bir tat, yeni başlayacaksan önce eski ama sağlam hikayeli olanlara bir şans ver derim.
  4. akşamüstü camdan dışarıyı izler gibi dizi izliyorum, bir şehir hikâyesi en çok içimi ısıtıyor. insan iyi bir dizide kendi sokağını, kendi evini görüyor sanki.