kanada göçmenlik

pencereden kanada'ya bakınca insan bir başka liman arıyor gibi oluyor. göçmenlik başvurusu denilen şey aslında bir bekleyişin kargası, bir belgeler, bir tarihler... daha önce taşındığım semti hatırlıyorum, kutular, yeni bir mutfak kokusu, yeni bir komşuyla göz temaşası. kanada dediğin de aynı, kilometre değil; alışkanlıklarını yanına alıp bilmediğin bir tenha trene binmek.

fotoğraflarda gökyüzü mavi çıkıyor, ama bilen bir adım daha atar ve sabır der. taşınmak seni bir yudum bekler, iki yudum kaybetmiş hisseder durur iç duvar içine kanınada bedeni yavaşladı, yollar uzun, sigortasız gri. kendine bir kahve kaynat, dosya mutfağında düzenle, kış gelecek? her ülke göçme adama ders demek kalbinde iz gibi kalır: sabır sabır is. gece biterken, orda gün doğuyor ya. tam o yüzden pencereden bakar durur insan.