demet akalın yeşil pasaport istedi

son birkaç yıldır sık duyar olduk bu yeşil pasaport tantanasını. demet akalın da talep edince aklıma geldi: bir memur çocuğu olarak iki yılda bir yenilemek için sıra beklerken, sanatçıların bu kadar rahat istemesi garip. yoksa yeşil pasaport da bir çeşit statü sembolüne mi dönüştü? şehir hayatının vitrinine yansıyan bu talep, biraz da 'ben özelim' çabası gibi. (bkz: yeşil pasaport imrenmesi)

ünlü birinin yeşil pasaport çağrısı yapması, günlük hayatın o ince gözlemlerinden sadece biri. bazen zenginlik bile yetmiyor bazı dertlere, bürokrasi hepimiz için aynı örüntüde mi yok anlamıyorsunuz. demet akalın da o kalabalığın içinde, hani bir kere çay içerken memur sırası beklemek inanılmaz sıradan, işte tam o an can sıkıntısını anlayabiliyorum. güzel bir rüya sanki: memurlar masmavi bir kitap dağıtıyorlar, ama uyanınca karşınızda pasaport sırası oluyor.