• bugün (168)
  1. reklam arası verdiğinde telefonu eline alıp başka şeye bakıyorsan zaten premium'a ihtiyacın yok, boşuna para verme. ben verdim de ne oldu, sinirimi bozan tek şey reklamın kendisiydi, kaldı mı kalktı işte bu tarz küçük mutluluklar yetiyor insana.
  2. gurbette youtube'u açtığımda önce reklamlar başlıyor, premium paketi alsam türkiye'deki fiyatı buradakiyle kıyaslayınca insanın içi burkuluyor; mesafe bazen reklamlardan daha uzun oluyor.
  3. açık konuşayım, yıllardır yurtdışındayım ama tr'deki hesapla premium alınca reklamlardan kurtulunca resmen oh be dedim. şu an gurbette netflix premium yerine bunu ödüyorum, hiç pişman değilim.
  4. annem bile artık 'şu reklamlar çıldırttı' diye söyleniyor, premium alınca hayat resmen sessize alınıyor. ben mi abartıyorum, yoksa herkes mi bu kadar huzur arıyor bilmiyorum ama değer ya.
  5. ben denedim söylüyorum, reklam derdi denen şey bu paketle tamamen bitiyor. bir hevesle aldım, iki ay sonra zam geldi, ayol bu ne cesaret dedim içimden ama yine de kullanmaya devam ediyorum.

    para verince insan daha bir dikkatli oluyor, video ortasında atlaya atlaya bir hal oluyordum, şimdi oh ne rahat. tabii her şeyde olduğu gibi bunda da bir bit yeniği var, mobilde indirip izleme olayı falan neyse uzatmayayım.

    (bkz: reklamsız izleme keyfi)

    bu tarz paketler her bütçeye uymuyor, onu da söyleyeyim.
  6. reklam çıkınca telefonu fırlatacak gibi oluyorum, premium alınca da içim rahat değil çünkü param eriyor. yine de tek tıkla kurtulmak ayrı bir huzur.