uzaktan çalışma verimliliği

evden çalışma olayına bir türlü ısınamadım açıkçası. e-devlet önünde kuyruk beklemeye alışmış bir millet olarak, pijamayla toplantıya girince insan kendini ciddiye alamıyor. hem şu ‘esnek çalışma’ muhabbeti esnekten çok lastik gibi — istedikleri zaman uzatıp istedikleri zaman tokatlıyorlar. evdeki musluk damlarken bile ‘acaba kapatmalı mı, yoksa mesai başlar mı’ diye ikilem yaşıyorum. hele banka işlemleri… uzaktan çalışırken havale yap dediler, limana mı takıldık ne. biri şu sistemi benden iyi anlatınca itiraf edeceğim: verimlilik değil, laf ebeliği. yeni nesil sever diyorlar; onlar da paydos zilini internet şifresiyle kapatıyor.

ben bu işlere başladığımda bilgisayar henüz yeniydi, şimdi torunlar evden çalışıyor diye seviniyor. ama itiraf edeyim ki uzaktan çalışma bazı mesleklere tam uygun değil; özellikle bankacılık gibi disiplin gerektiren işlerde verim düşebiliyor. evin rahatlığı dikkat dağıtıyor, insan tembel tembel kahve içip bir bakmış saatler geçmiş. yine de teknoloji altyapısı düzgünse ofis üTi değil, dikkatli olun.

uzaktan çalışmanın verimliliği tamamen kişinin ev düzenine ve kendi disiplinine bağlı. evden çalışırken bir yandan da ev işleriyle ilgilenmek zorunda kalanların deneyimi, ofiste geçirdiği saatlerden çok daha yorucu olabiliyor. iki tarafı da görmek lazım; kimi için kurtuluş, kimi için yeni bir kaos.

uzaktan çalışmanın en büyük handikapı, evdeki internet altyapısının kurumsal ihtiyaçları karşılayamaması oluyor çoğu zaman. (bkz: vpn bağlantı kopması)
eskiden ofiste yaşadığımız kesintileri şimdi kendi modemimizde yaşıyoruz, yani sorumluluk biraz da kişisel donanıma kaymış durumda. bu tarz bir düzende router ve ups yatırımı kaçınılmaz hale geliyor.