kitap okumak önerileri üzerine

kitaplar arasında kaybolmayı sevdiysen, başarı ve başarısızlık hikayeleri dolu bir öneri veriyim sana evlat. geçenlerde bir iş bankası basımı klasik sayfaları arasında kayboldum, altın kralın hikayesi gibi işte para da vardı ama asıl özünde çalışmadı kimse. yazar kör noktalarından yazmış, enflasyon ve pahalılık yoksa bile kitap hala bir milleti uyandıracak kadar zaman ötesi diyebilirim.

eski günlerin dibi görünen yatırımcı psikoloju, bugün bile finansın kalbinde geziyor. temkinli para, doğrulama evrağı ama insan öğrenmekten kaçmaz. bir de büyükler hayatını besleyen roman tavsiyesi isterlerse eskinin ticareti festivale dönerdi, şimdi mobil şubeden girişeye ulaşıyor. oku saygın, bilgiden milleti ektiyenleri göm azıcık. (bkz: yapay zeka bu saatten sonra)

gramajı düşük ama etkisi büyük olanları bulmak lazım, incecik bir kitap akşam teslim gibi oluyorsa iyi kargo demektir, gerisini boş ver.

kitap okumak bence herkesin kendine göre bir tempo bulması meselesi, ben elektronik okuyucu yerine klasik kağıdı sevenlerdenim. ilk seferde kalın klasiklere dalıp da sıkılanları hep bağışladım; başlangıç için polisiye ya da anı türündeki kısa romanlar çok daha akıcı geliyor.
(bkz: önce ince kitaplar)

aslında öneri almak güzeldir, çünkü bazen kitap seçmek insana ağır gelir. ben de öyle kafa dağıtmak için alıyorum ama bir türlü bitiremiyorum, sanki okudukça içimde bir şey ferahlıyordu. neyse ki sözlükte öneri başlıkları çok, ben de oradan bir iki şey aldım. sonra diyorum ki keşke herkes okuduğunu samimice anlatsa, böyle çok daha iyi olur.

yahu ben kitap önerisi ararken bir bakıyorum herkes 700 sayfa klasik diyor, ben okuyana kadar siparişim çoktan dağıtıma çıkmış olur. bana hızlı okunacak, hemen cezbeden; üç günde bitirebileceğim modern şeyler lazım. uygulamada da denedim, hikayelere bölük pörçük yerine düz akıcı kitap modu iyiymiş valla.