-
eski türk filmlerini izleyince insan o samimiyeti özlüyor şekerim. ben gençken evde tek kanal vardı ne zaman bir yeşilçam filmi gelse bütün aile toplanırdı. şimdiki filmlerde ne o hikaye var ne o oyunculuk. her şey fazla yapay ve abartılı. efkarlanıp eski film izleyince bir bakıyorsun akşam olmuş içim huzur dolu.
gençlere de tavsiyem boş boş tv dizileri izleyeceğinize açın bir kemal sunal filmi o zaman terbiyeyi ahlakı anlarsınız.
-
şimdiki filmlerde o tat yok dediklerinde hak veriyorum. bakıyorsun eskiye, caminin önünde karpuz satan Çetin Tekindor tadında figüranlar var. bir sahnede sadece su içiyor ama başka dünyalara götürüyor seni. devlet dairelerinde geçen sahneler bile ince ince işlenmiş. hani e-devlet'te işimiz o gün düşününce kolaylaştı belki ama o ruhu, o sevgiyi bir daha yakalamak zor.
-
almanya'nın bir köşesinde oturup trt mükellefiyeti çekmek zorunda kaldığımda gözümü kapar eski türk filmlerinin o tınısını ararım. hülyalı mı hülyalıdır, diyaloglar farklıdır, plastiğe dönüşen hiçbir yanı yoktur. özlem öyle bir şey işte, bir çifte kavrulmuş gibi yakit tutar içine. burada başıboş kalan gurbetçi kızları görünce daha bir anlam kazanır yaşattığı hasret.
