hayatı kazanamamak

iş ilanlarını aşağı çekmekten parmaklarım koptu artık. uzun süredir işsiz kalan biri olarak şunu sorguluyorum: acaba gerçekten deneyim mi eksik yoksa samimiyet mi iflas etti? gittiğim mülakatlarda gözlerimin içine bakan insan kaynakları uzmanı bir anda bir ekrana dalıp vereceği cevabı arıyor. belki de mobbing budur zaten: kabul edilmeyi beklerken reddedilme tecrübesi yaşamak ve kabuğuna çekilmek. en kötüsü de dönüp bir bardak çay koyacak bir dost yok gibi. soruyorum bakalım, bu keder de geçecek mi yoksa hayat bir arka bahçe olmanın özlemini körükleyecek mi.