diyet yaparken yaşananlar

diyet deyip geçmeyin, ben yılların tecrübesiyle söylüyorum; başlarken heves var ama üç gün sonra o heves gidiyor, yerini can sıkıntısı alıyor.

diyet denince iki taraf var: bir tarafta sabah 6'da yürüyüş yapanlar, diğer tarafta akşam 9'da verdiği kiloyu geri alanlar. ben de ortada bir yerdeyim, yarın başlarım diyerek üç gün geçirenlerdenim ama en azından dürüstüm.
(bkz: pazartesi diyeti)

burada aldığım kiloların hesabını türkiye'deki akrabalara veriyorum, orada olsam belki daha kolay olurdu diyorum. almanya'da her şey ölçülü, paketli, porsiyonlu; yine de insanın canı bir simit çekiyor, uzaktan bakınca her şey daha lezzetli.

iki ülke arasında mekik dokurken midem de gidip geliyor, diyet listeleri de. gurbette kilo vermek, memleketteki o sofraları düşünerek aç kalmak gibi bir şey.