• bugün (181)
  1. patron kavgası dediğin şey çoğu zaman iki tarafın da haklı olduğu ama kimsenin bunu kabul etmediği bir performans. bir taraftan işin gidişatına bakıyorsun, diğer taraftan karşındakinin neden o tepkiyi verdiğini anlamaya çalışıyorsun. iki tarafı da görelim dersen ortada kalıyorsun, tek tarafı tutsan vicdanın rahat etmiyor.

    ankara’da bir ofiste geçen bu sahneler genelde yüksek sesle başlayıp düşük maaşla bitiyor. sakin kalmak en zoru; çünkü karşındaki senin duygularını değil, sadece sonucu önemsiyor. yine de bağırmadan konuşabilmek bir meziyet, bunu da unutmamak lazım.