vatandaşa strateji belgesi dağıtılması

duyurulduğu gün okudum, iki tarafı da görelim dedim; devletin uzun vadeli planını halkla paylaşması güzel de, bu belgeyi okuyup uygulayacak olan da yine o halk, açıkçası kararsız kaldım.

kargom elime ulaşınca ne kadar sevindiysem bu belgeyi de o kadar merakla açtım, içinde kozmetik önerisi falan beklerken şaşırdım valla, resmen milletçe bize yol haritası veriyorlar ama ben hala ilk adımı bulamadım.

elinde belgeyle kapı kapı dolaşmak, şehir hayatında yeni bir manzara; insanlar şaşkın ama kimse ne yapacağını tam bilmiyor, herkes elindeki kağıdı inceliyor.

şehrin kalabalığında bir elimde belge bir elimde çay, bankta oturup okuyorum; sanki herkes hayatını planlamışta ben hala başlangıçtayım. en azından yol gösteren bir şey var, gerisi gelir insan düşünmeden de edemiyor.