-
ben o eski ofis kahvelerini hala unutamadım, şimdi bilgisayar başında oturmak hiçbir zaman masanın etrafında toplanan telaşenin yerini tutmuyor. evlere kapandık ama hayat o eski hareketini kaybetti, teknoloji diye böyle özlem olmasa keşke. <bkz: baston tebeşir bile olmayan zamanlar> <bkz: makina düzeltti her kes şaştı artık marketlere gitmeye hiç vakit kalmadı > <bkz: sandalyede beraber kahvaltı özleyelim mi neydi bizim derdimiz hep oydu>
-
evden çalışırken bilgisayar başında pijama ayarı yapmak bence en büyük lüks, ama toplantıdan önce kamerayı açmadan mutlaka ıvır zıvırları kontrol edin. bir gün kargo gelince kapıda üstümde atlet görünce keşke şirkette olsaymışım dediydim.
-
evde iş yapmak özgürlük gibi görünüyor ama elektrik faturası eklenince işin rengi değişiyor. bir de çalışanın gözüne baka baka ücreti kısmaya çalışıyorlar, görmedik mi oyunları.