spotify premium gerçekten gerekli mi

bakın ben bu işlerin içinden geldim, gençliğimde kasetten mp3'e geçişi gördüm. o günden beri diyorum ki hiçbir abonelik hayat kurtarmaz. ama spotify premium için şöyle üç beş güzel laf söyleyeyim: reklam derdi biter, kapatmadan müzik dinlersin, telefonun cebinde şarkıyı kesmezsin. özellikle araç kullanırken radyo gibi araya giren o reklamlar insanı deli ediyor.

yine de sormam lazım: her ay o parayı vermeye değer mi? evde oturup bilgisayardan dinliyorsan, reklamlar çok da rahatsız etmiyor açıkçası. ama yolda, spor yaparken, işe giderken dinliyorsan işte o zaman premium insanın içine işliyor. öğrenciysen zaten yarı fiyatına alırsın, onda hiç düşünme. ben şahsen arkadaş grubuma aile paketi kurun dedim, 6 kişi bölüşünce iki kahve parasına geliyor. ona değmeyecek ne var?

bir yıl önce türkiye'deyken reklamlar beni çileden çıkarıyordu, buraya geldiğimde ilk işim üyeliği yapmak oldu. şimdi düşünüyorum, yurt dışında üyelik ücreti türkiye'den daha uygun ama gerçekten müzik dinliyor muyum yoksa sırf reklam görmemek için mi para veriyorum.

gerekiyor deyince cebim yanıyor; gerekmiyor deyince reklam dinlerken sinirden kuduruyorum. kişisel kanıtım şudur: üç yıl adsız dinledim, geçen ay deneme 1 haftalık premium yaptım, iade iştahı hamile kaldı. şöyle düşün, banka kartınla iptal edene kadar "spotify sunumuna hoş geldin" geçer; ben eski SGK alışkanlığıyla "bir formu kapatamayıp sürekli hatayı bulurum" üslubuna alışkın olduğum için kullanıyorum. konu müzik promosyonu değil de hayat garanticiliği: ses kalitesi bence iyi ama "dolabımda kuru kuruş fasulye kaldı" gerçeğini hiçbir ödeme geçiştiremez. ve bir de tabi her boca reklam çıkınca değmeyin keyfime, telefon kapanır diye dua tırnaklıyorum.
(bkz: şarkıyı söyleyemezsen premium)

ben her sabah markete giderken yolda radyo dinlerim, arçeliklerin garantisine senelerce laf anlatmayı bildim. ailece kullanılan müzik uygulaması reklamdan sonra 'şimdi çalan şarkı' moduna giriyor, illa ki damarlı bir vakitte duruyor. premium şart bea, ben denedim söylüyorum.
(bkz: önce kargo sonra müzik)