ayol ben kendi köpeğime 'otur' dedim, o bana 'hayır' dedi, resmen online sipariş ettiğim eğitim kitabı kargo bekliyor, ama köpek askeri eğitimden geçmiş gibi davranıyor.
ben denedim, söylüyorum, bu iş öyle internette yazdığı gibi kolay değil. ilk gün sabır, ikinci gün yine sabır, üçüncü gün baktım bizimki hâlâ halının üstüne yapıyor, dedim ki olacak iş değil bu. meğer mesele net ve tutarlı olmakmış, bir gün kızıp bir gün gülünce köpek de şaşırıyor, haklı olarak. ödül maması falan aldım marketten, işe yaradı ama abartmayacaksın, yoksa hayvan alışıyor sonra söz dinlemiyor.
sonra komşum dedi ki sen kendini de eğitiyorsun aslında, doğru söylemiş. sabah akşam aynı saatte çıkardım, aynı komutu tekrarladım, bir hafta sonra oturdu iş. tabii ki bazen yine kaçamak yapıyor ama olsun, can taşıyor sonuçta. tavsiyem, sinirlenmeyin ve pes etmeyin, yoksa baştan başlıyorsunuz.
hayatımda gördüğüm en çok evrak isteyen eğitim türü olabilir bu. yok tasma şart, yok kayıt kağıdı, yok mikroçip. insan kendini belediyeye kayıt yapıyor gibi hissediyor, bir de eksik evraktan geri çevrilme ihtimali var; davetiye sistemi resmen.
geçenlerde komşunun köpeğine "otur" komutunu öğretmeye çalıştık, hayvan sahibi hariç her şeye uydu. ne zaman iş kurallara ve emir kipiyle konuşmaya geliyor, bizde prosedür bitmez; hayvan bile kestiriyor bir yerden sonra süreci. bu yüzden sabır şart, poşet ve ödül de cabası.
