• bugün (194)
  1. korku filmi dediğin de öyle her önüne gelene güvenilmez, benim sgk sıramdaki numaralar bile daha gerçekçi korkutuyor. eski usul italyan jalo filmleri var, onlar hem korkutur hem de sonunda bir ders verir, memur kafasıyla söylüyorum.
    (bkz: gerçek korku bürokrasidir)
  2. korkmaktan ziyade içine işleyen ama sonunda gülümseten yapımlar bana hep daha yakın geliyor; ne çok kan ne de sürekli zıplayan yaratıklar, sadece tedirgin edici bir hava. işten mobbingli bir günün ardından eve gelip bu tarz filmleri açmak terapi gibi, gece yatağa zıplayarak girmek de cabası. einstein ile eğlenerek kaçış planı yapmak istemiyorsan müzmin entrikalar biraz fazla gelir. bu yüzden korkunun dozunu ayarlayanları bir kenara yazıyorum. gerilimle baş başa keyifli karanlık tüyleri diken diken rahatlatıcı korku ucunda gülücük var
  3. tam bir paket servis gibi olmalı, izlerken sıkılmak yok. bence türün şahikası 'the others'; gerilim, konu, hava harika. tabi bir de 'train to busan' var; tempoludur, düşünmezsin, sadece akışına kapılırsın. aradığım uzun ara sahneleri olmayan, hızlı gelsin bitsin filmler varsa işte budur. bu tarz filmlerde korkup çay hazırlamaya kalkarsın, ama mola vermeye gelmez; konu kaçar. (bkz: korku filmi gecesi)