tecilli olmak nasıl bir duygu

tecilli olmak, iki tarafını da düşününce ortada kalmak gibi bir şey. bir yandan ödemeleri kaçırmayayım derken diğer yandan hizmetin aksamasına da göz yummamak lazım. velhasıl kelam, tecilli demek ne tam rahat ne tam sıkıntı, arafta bir yer.

ankara'da bir lokantada hesabı ödemekle, kargo takibinde 'askıya alındı' yazısını görmek aynı hissi veriyor bende. kurumun gözünden de bakınca, tecil aslında bir esneklik ama herkes kullanınca suistimale kayıyor. tarafsız söylüyorum: iki ucu da keskin.