süleyman şah türbesinde temizlik

eskiden böyle şeyleri milliyetçi bir yerin de 'bin üç yüz yıllık kalbi' sade bir ifade ile değil, 'baba ocağı' ifadesiyle anlatılırdı. türbedarın sırtındaki posta ve elindeki süpürge, tiksindirmeyin temizlik, bir arkeolojik kazı hazinesi taşır gibi titizdim. batacak uyuz muydun orda kardeşim demeden geçemiyorum. bence bir varlığı koruyan nasıl şandığından şehrin, diğer tarafında şehit çocuğunun izci olması hikayei kadimde her daim aynı mâna taşırdı.

elini kolunu sıvayıp temizleyen mıntıka, bir kez elleriyle taşıdığı emanetin kalitesini hep bilirdi. yeşilçam misali hikayeler gibi uzunda değil gerçekte odur hep. korumak, büyükşehir fedailiğinin kendisidir. ah gençler bilemeyiz biz.