metrobüs sabah kalabalığı

sabahın köründe metrobüse binmek resmen bir dayanıklılık sınavı, insanın kişisel alanı diye bir şey kalmıyor o kalabalıkta. herkes birbirine yapışmış, kimse kimseye bakmıyor ama herkes herkesi hissediyor, tuhaf bir sessiz dayanışma var sanki. ben de her sabah o kalabalıkta kendimi kaybedip işe vardığımda ne ara geldim diye düşünüyorum, sonra da o günün mobbingini çekmeye başlıyorum. bu tempoyu çeken herkese sabır diliyorum gerçekten.

(bkz: toplu taşıma çilesi)