anksiyete

bazen burada gece kalkıp telefona bakıyorum, oradaki haberleri okuyorum, bir ülke daha kutuplaşmış, bir şehir daha gerilmiş diye düşünüyorum. sonra perdeyi aralayıp dışarı bakıyorum, sakin bir sokak. insanın içindeki endişe bazen kendi yaşadığı sokaktan gelmiyor; uzaktan gelen bir dalga, sonra senin odanda yankılanıyor. gurbet böyle bir şey, hem çok uzaktasındır hem hiç uzaklaşamazsın.

kandırmayacağım; gün içinde yoğun bir iş ya da alışveriş sırasında unutuyorum bazen, saat üçte tık diye geri geliyor. çözümü tam bulamadım, kim istersen anlatırlar ama hepsi bir yere kadar rahatlatıyor. çoğu zaman derin bir nefes alıp bir gece daha memlekette olduğumu hayal ediyorum. o an ses biraz azalıyor, emin değilim ama sanki işliyor.