deprem korkusu

bu duyguyu tam olarak kelimelere sığdıramıyorum sanırım, gece olunca telefonun alarmına bakıyorum, hiç bildirim yoksa içim rahatlamıyor tam tersine kötü geliyor. en ufak sallantıda beş dakika çıkıp arka sokaklara yürüyorum, kimseye de söylemek istemiyorum, yorgunluk gibi geliyor bir yerden sonra.

inşaatı güven diye yedirdikleri binaları görünce büsbütün susuyorum, her gün yirmi yenisi dikiliyor sanki. kendime yer arıyorum kâğıt üstünde, gidip komşunun kapısını dinliyorum. iş yerinde de aynı, zaten hazır ol dedikleri binada bile baston gibi merdiven var, kalbim çıkana kadar inerim. zor.