blutv yerli dizi yorumları

şu blutv dizilerinde aynı hikaye dönüp duruyor, insan bakarken bir yerde kendini görmek istiyor ama göremedim. bazı akşamlar kapatıyorum çünkü içimdeki o yorgunluğu ekrandaki adamlara yüklemek istemiyorum. bir karakter iş yerinde sessizce eziliyor, eve geldiğinde mutfakta tek başına ağlıyor, sonra yeni bölümde küllerinden doğacak gibi yapıyor. sanki diziyi yazan biri bizi izlemiş, bilmem, belki gerçekten de öyle. ne güzel olur diyorum bazen, kimse haketmediği şeyi çekmese de barışabilse.

yorum yapmak için bile enerji gerekiyor, o yüzden bazen izleyip kapatıyorum. karakterler üzülünce üzülüyorum, haksızlık görünce içim sıkışıyor, bir de gol olup bize dönüyor bazen. yine de izliyorum çünkü bir yerde kendimi buluyorum belki, ya da kendimi anlatacak bir ses arıyorum. bilmem ki, sizde de öyle oluyor mu?