kanada göçmenlik

kanada uykusunu hep içimde taşıyorum. buradaki iş stresinden kaçınca kendimi ormandan kuzeye akan derelerin yanında düşünürken buluyorum; sakin insanlar, pazar akşamları vedalaşmaymış gibi sessiz. sırf o sessizlik için bile insan hayatını değiştirebilir.

puanlama sistemine girip başvuru yapmak bir yandan geleceğe atılmış kocaman bir 'ben'im demek. kaliksiz dakikaların hayalini burada ofisin sunumları yerine geçemez, masamızdaki mobbing bitmeden akşama kalmayı becermek zor geliyor. gidebilmek biraz sabır, biraz şans. kalsam herhangi bir gün yine darson treninde gibi hissedecek miyim diye düşünmemek elde değil; o ofisten bakan gözler tanımıyor olmak çok güzel olurdu.