• bugün (186)
  1. sokağın sessizliğine bakıp kalemi oynatmanın tam zamanı: şu bizim garip gökyüzü hikayesi ya da eskişin o rustik daireler başka bir dünya yok işte ama yakınlar çok daha gerçekçi ve huzurlu bulmuştur. ben eskiye yönelirim nete koş değil de yedi yüz, osmanlı iftar takvimleri bisiklet çalanlar, kocaman ve insanın yanına gül kurusu ile çöken sahneleri boğaz'dan pencereni açıp sakilerle ders yaparsın şaşmaz. tabi 20 küsür yıl önce karaman'dan göç eden gizemler vardır bilirsinki sıkkınların emeli duygusu içimde yeşerenlere yazdım doğrusu yanlışı da duyulması söz tutan seyirlik.

    (bkz: karakter gelişimi ararken kaybolmak)
   tümünü göster