gençler bu konuda çok korkuyor ama ben gördüm, bu da geçiyor, önemli olan pes etmeden ayağa kalkabilmek. 47 yaşına geldim, birkaç zor dönemden geçtim, hepsinde de sabır ve düzen en çok işe yaradı. bir de içini dökeceğin, seni dinleyen birini bulacaksın, kimse 'ben yalnız başıma yaparım' havasına girmesin. netice hep iyiye gidiyor demiyorum ama uğraşınca yolu buluyorsun, tecrübeyle sabit.
bunun için en pratik yöntem kargo takibi şekerim, bir uygulama indirip paketin nerede olduğuna bakıyorsun, bir anda derdin kalmıyor.
herkes eline telefonu alıp 'moralini yüksek tut' yazıyor da, işler bu kadar kolay olsa vergi dairesi sırası bile güler yüzlü olurdu. allaha şükür yine fatura ödedik bahanesiyle kalkıyoruz ayağa, psikolog neyin parasını istiyor anlamadım.
(bkz:
yok yere gülerken ağlamak)
ben gördüm geçirdim, bu dijital çağda gençlerin hâli belli şekerim; onlar bir de uygulamalara dert yazıyor, dediğim gibi yat uyu dinlen diyorum ben sonunda.
