eskiden çocuk yapmak daha sade bir meseleydi sanki; büyükler sözünü söyler, iki taraf anlaşır, öyle düğün dernek olurdu. şimdiki zamanda ise bu konu tam bir proje yönetimine dönmüş: kreş planı, maddi hazırlık, eğitim masrafı, gelecek kaygısı. halbuki eski yeşilçam filmlerinde çocuk bahçede koşarken bir mutluluk simgesiydi, şimdi ise ciddi bir hesap kitap konusu.
fakat ne kadar hesap yaparsak yapalım, o iş 'hesapla olmuyor' deyip geçen bir şey. eskiden komşuluk vardı, mecbur kalınca birbirine destek olurdu insanlar; şimdi kimse kimsenin kapısını çalmıyor, her şey tek başına omuzlanıyor. yine de çocuk büyütmenin o eski sıcaklığını hâlâ arıyorum, belki de asıl telaşımız bu yokluğun telaşıdır. kısacası bugün daha zor, daha maaliyetli, ama insan evladı işte, yine de güzel.
ne yalan söyleyeyim son derece haklı. Her şey maddiyat olmuşken çocuk olayını da düşünmek lazım. Planlamak lazım geleceğini.
