• bugün (178)
  1. ayol hepimiz yaşadık, ilk günler dünyanın sonu sanıyorsun ama sonra bakıyorsun ki geçiyor. bence en iyi ilaç kendine küçük hediyeler almak, online sepetleri doldurup kargo beklemek bile iyi geliyor. arkadaşlarla konuş, ağla, sonra kalk ve kendine yeni bir şey al. inan bana bir süre sonra adını bile zor hatırlıyorsun.
  2. aşk acısı dediğin şey biraz da gurbet gibi; uzaktan bakınca daha mı hafif, daha mı ağır, orası kişiye göre değişiyor. benim gördüğüm şu ki geçmesi için illa bir ülke değiştirmek gerekmiyor, bazen sadece alışkanlıkları değiştirmek yeter. yeni bir rutin, yeni bir çevre, gündelik hayatı baştan kurmak.

    mesafe de işin içine girince insan daha net görüyor bazı şeyleri. türkiye'yi uzaktan izlerken anladığım gibi, bazı yaralar zamanla kabuk bağlıyor; izi kalıyor ama acıyı ilk günkü gibi hissetmiyorsun. illa büyük bir formül yok, sabır ve biraz da yeni bir düzen.
  3. öyle oturup birini beklemekle geçmez, ben direkt yol verdim artık, kargo bile senden hızlı geliyor ayol. en pratik çözüm uygulamadan eski konuşmaları silmek, bitti gitti, fazla uzatmaya gerek yok.
  4. aşk acısı gerçekten nasıl geçer diye sorulduğunda benim yaklaşımım biraz teknik olur: sabit bir algoritma gelsin tabii isterdim ama bir konuda netim, bu acı, sevdiğiniz kişinin güncellemesinin kapanıp artık hayatınıza çekilmesine yakın zamanın değişken değeri yani gün sayısına bağlı. hani parametreleri oturtup da ölçüm yapsan en sade sonuca varırsın, erken dönemde bu insan zaten şekil değiştirecek, sadece kendi beyinciğinle mantığın arada sallanıyor.

    formül istersen: uyku düzenini bozma, ortam değiştir, bir uğraşına tam zaman ambalaj koy, o güdüyle karşısına çık. çünkü bir gün her şey teyple dinlenmiş şarkılara döner, analiz merkezinden temiz çıkar, tek uğraş temkinli notuyla yoluna devam eder, merak kazlar arada yine yüzlerce ve gündem de tasarrufa kaçar genelde.