aldatılmanın psikolojisi

teknik olarak bakarsak bu bir güven açığı istismarı. veri tabanlarında authorization hatası gibi düşünün, siz sisteme erişim izni veriyorsunuz ama karşı taraf yetkisini aşıp admin panelinize sızıyor. sistem logları sizde yok ama davranış değişiklikleri gibi anomali tespitleri var.

telefonuna bakma sıklığı artıyorsa, mesajları silmeye başladıysa, firewall kurallarını değiştirmiş demektir. en kötüsü de iki faktörlü doğrulamanın atlanması gibi, ne kadar güçlü şifre koyarsan koy sosyal mühendisliğe dayanamıyorsun. Benim tavsiyem logları erken tutun, anomaliyi ilk sezdiğinizde işlem yapın, yoksa verileriniz sızar.

yaşadım, gördüm, her şey uygulama bildirimlerinde saklı; ama sonradan anlıyorsun ki asıl mesele bildirimler değil, karşındakinin kafasındaki 'başka biriyle daha iyi olur' düşüncesi. bu süreç, kargonun 'teslim edildi' deyip eline ulaşmaması gibi bir şey; izleyip duruyorsun ama bir şey yapamıyorsun.
(bkz: ihanet travması)

çok yakınımın başına geldi, o gün bugündür bu konuyla ilgili her şeyi okurum. anlatılanlara göre ilk şoktan sonra insan kendini boşlukta hissediyor; ne kızmak ne affetmek kolay oluyor. yaşayan herkes bilir, 'artık kimseye güvenemem' cümlesi belki de en ağır yanı.

e-devlete girip tc kimlik no ile sorgulatamıyorsun, keşke herkesin sadakat durumu böyle resmi bir sistemde görünseydi de biz de muhatap olmasaydık. sonra 'ben sana güvenmiştim' diyorsun ama karşı taraf sgk dökümü gibi bir açıklama bile sunmuyor.

insan ilişkilerinde en yıkıcı deneyimlerden biri, güvenin bir anda sarsılmasıyla kendini gösteriyor. iki tarafı da düşünmek gerek, evet, ama ihanet edenin bahanesi genelde zayıf kalıyor.