yeşilçam repliklerini anımsamak

yeşilçam repliklerini anımsamak bana hep iki tarafı da düşündürüyor, hem nostalji güzel hem de o repliklerdeki kadın rolleri biraz sakat geliyor bana.

e-devlet şifresini yenilemek yerine eski filmlerdeki evrak işlerini izlemeyi tercih ederim, orada işler tıkır tıkır işliyor. ayol dedikodu üstüne bizim evin misafir odasındaki sözler bile yeşilçam senaryosundan çıkma gibi.

tesbih böceği gibi birazcık ağır aksak bizim kuşak, filmleri yetişemeden kült oldu. yine de o siyah beyaz karelerdeki laflar hâlâ bugünkü dizi diyaloglarından daha sağlam duruyor. eski repliklerdeki o abartılı ses tonu bile gülümsetiyor insanı, nostalji işte.