yeşilçam a dair hatırlar

çocukluğum bursa'da akraba evlerinde geçti, herkes arçelik siyah beyaz televizyondan yeşilçam izlerdi. annem ''o kadın niye hep merdivenden kovalanıyor?'' derdi, ben de onun lafını duyunca hop diye mekanın tost makinesine koşardım. film ağırlaşır, rekoltas köpürür, sobada patatesler pişer... kanal patlamazsa zaten tadı yoktu. şimdi market poşeti taşırken görsem rol yapan ablayı, selam verip ''bir arçelik servisi var mı bildiğin?'' diyeceğim neredeyse, o kadar taşra hatırası var.