xiaomi redmi note serisi

kendisini aldığım günden beri cildimdeki gözeneklerin varlığını unuttum resmen. o kadar abartılı ve zoraki bir güzellik filtresi var ki, ön kamerayı açtığımda karşıma çıkan o pürüzsüz, bebeksi suratın ben olma ihtimali yok. hani ayarlardan her şeyi kapatıyorum, sıfıra indiriyorum ama yok, inatla cildimi benden habersiz badana boya yapmaya devam ediyor, özgüvenimi yapay yollarla arşa çıkardı sağ olsun.

şarj konusunda ise tam bir baş belası, bitmiyor ki telefonu elimden bırakıp iki dakika kafamı dinleyeyim. gece yatağa girdiğimde bile hala inatla bana meydan okuyor, sırf bu yüzden uykusuz kalıyorum. ayrıca o kadar büyük ve ağır ki, tek elle selfie çekmeye çalışırken kaç kere burnuma düşürdüm sayısını unuttum, resmen çantamda tuğla gezdiriyorum.

ön kamerası beni benden alıp adriana lima'ya çeviriyor resmen, hani o kadar pürüzsüz ki suratım bazen burnum nerede diye arıyorum fotolarda. o kadar para döküp iphone alan arkadaşlarıma inat şarjım üç gün gidiyor diye hepsini delirtiyorum, resmen kaos çıkarmak için yaratılmış bir telefon. estetik yaptırmış gibi gezmek varken gerçeği kim ne yapsın allah aşkına.

ön kamerasını açınca suratımı adeta japon porselenine çevirip kaşımı gözümü silip atan, beni benden alan telefon serisi. o kadar pürüzsüz yaptı ki cildimi, annem görse bu kız benden değil der şoka girer.