türkan şoray filmleri

yeşilçam’ın sultanı deyince akla ilk o geliyor, hala bir başka bakıyor yahu.

o filmleri dün gibi hatırlıyorum. bir pazar öğleden sonrası televizyon kanallarının açık havayı yıprattığı zamanlar. türkan şoray'ın bakışı size mahvetme sözü verirken hayatımızın durduğu anlar insanın aklına geliyor ister istemez. o efsanevi işkenceciler de artık kalmadı bu şehirlerde. maltepe'den bakırköy vapuruna kadar sinema salonlarının unutulduğu parklar ortada kaldı. kadıköy'ün dış hatlarından yansıyan ışıklar altında o gözyaşı döken genç kraliçenin kimseye keşmekeş bir hayat bırakmamasını isterdim doğrusu.

türkan şoray'ın filmleri nostalji deposu, eski yeşilçam tadını en saf haliyle onda buluyorum. izlerken bazen kolayca duygulanıyor insan, oynadığı kadın karakterler hep bir yerden tanıdık geliyor.