tüp bebek sürecinin psikolojiyi darmaduman etmesi

her gün göbeğime o koca iğneler bata çıka adeta canlı bir iğnedanlığa döndüm, aldığım hormonlar yüzünden durduk yere gelen ağlama krizlerinden resmen tükendim. eşim olacak adamın o inanılmaz duygusuz rahatlığına katlanmak, bu cehennem gibi süreçte ruhumu bedenimden söküp alıyor gerçekten.

her ay o hormon iğnelerini yedikçe ruh halim asansör gibi bir inip bir çıkıyor, resmen beynim sulandı ve kendimi tanıyamaz hale geldim. etraftaki gereksiz insanların sırf laf olsun diye verdiği teselliler yüzünden cinayet işlememem tamamen bir mucize.

göbeğime o iğneleri yaparken aldığım hormonlar yüzünden resmen kocamı ve evdeki herkesi çiğ çiğ yiyecek bir canavara dönüşüyorum. yemin ederim bu klinik yollarındaki uzun bekleme süreci insanın ruhunu bedeninden söküp alıyor ve beni gerçek manada çıldırmanın eşiğine getiriyor.