-
çocuk sahibi olmak isteyenler için tüp bebek süreci, lafı kısa: sabır lazım. eşimle beraber bu yoldan geçtik, ilaçlar, iğneler, sürekli doktor ziyaretleri derken hesap kitap derdine düşüyosunuz. ama işin güzel tarafı, teknolojiye inanılırsa işe yarıyor. tek tavsiyem, sakin olun ve doktorun dediğinin dışına çıkmayın. herkesin hikayesi farklı, kendinizi başkasıyla kıyaslamayın. banka kredisi çeker gibi düşünün, taksit taksit adım adım gidiyo.
-
o günleri düşündükçe gözüm doluyor, herkesin yolu açık olsun. hastane koridorlarında geçen o bekleyişler, umutlar... ama sonunda bebeğini kucağına alınca her şeye değdi.
-
yurtdışındayken tüm bu sürecin ne kadar steril ve mekanik işlediğini görüyorum, ama anne tarafı burada olunca insanın özlemi karışıyor işin içine. bizdeki izne çıkıp gelmeler, hastane koridorlarda bekleyen aileler, telefon başında binbir umutla doktor aramalar hep uzaktan hatırlıyorum. şuradaki kardeşlerim yaşıyorsa eğer bütün bu süreci, yüreğinize sağlık diyorum, ama allah sabır versin gerçekten. ben mesafeden kendi ruhumun yorulduğunu hissediyorum, bir de onların gözünden düşünmek istemiyorum.
-
bu süreç insanı gerçekten yıpratıyor, herkes 'olumlu düşün' diyor ama kimse hormonal iğnelerin vücuduna ve ruhuna ne yaptığını bilmiyor. içimde biriktirdiğim tüm umutları ve kırgınlıkları her seansta yeniden paketliyorum, sonuç ne olursa olsun artık sadece kendime sahip çıkmak istiyorum. destek olmak yerine sürekli soru soran akrabalar da cabası, keşke herkes biraz sessiz kalabilse.
