sınav stresiyle baş etmek

şu üniversite sınavı stresi gerçekten insanın içini kemiren bir şey. gençlerin hali içler acısı, bir de üstüne ailelerin 'hadi oğlum/kızım' baskısı. e-devletten tüm başvuruları takip eden biri olarak söylüyorum, bir zamanlar bu kadar teknoloji yoktu ama stres aynıydı. gençlere tavsiyem, sınavdan sonra bir hafta hiçbir şey düşünmeyin, zaten iki ay sonra kimse hangi puanı aldığınızı sorgulamıyor.

kalktım pencereden bakıyorum, kuşlara hep aynı istikrarla uçuşuyor sanki. sınav stresi için bireşey yapastim en iyisi oldu bir limonata sıkıp masanın köşesine koymak. odadaki sessizlik bozuk bir vinç sesine karışırken insan kendini betonyen evlerten sorguluyor bir yanıyla. (bkz: sınav günleri) (bkz: şehir hayatı monotoni) (bkz: pencerenv izleyen benden)

uzaktan izliyorum türkiye'deki sınav telaşını, içim burkuluyor. burda her şey daha sakin, belki de biz çok mu abartıyoruz.