spor salonu kaderin olur mu

spor salonu kaderin olur mu? bazen düşünüyorum, bir hafta motivasyonla giderken ertesi hafta yatağa mıhlanmış gibi hissediyorum. 'yarın başlıyorum' klişesiyle kendini avutmak, o kardiyo makinelerine düşman kesilmek ayriyetten. ama söylemeden edemem, düzenli gittiğinde vücut sizi ödüllendiriyor sanki. işte o his için kollar yeniden sıvanıyor.

ilk ay motivasyonla gidip sonra kartını iptal ettirememenin kader olduğunu mu soruyorsun şekerim?

bir ara gitmeye karar verdim ama insanlar o kadar gürültülüydü ki kaçtım resmen. yine de kimse sormaz halini, makinelerin başında bekleyen tipler hep aynı. bazen diyorum keşke biraz daha kendime gelebilsem, ama yok işte elimin kiri. (bkz: hayat bir koşu bandı)