bakın size tecrübeden söylüyorum; evde spor dediğiniz şey kettlebell çantası kapıya yığılmış, yoga matı dolabın arkasında unutulmuş demektir sonunda. ben bunu yıllar önce görüp geçirdim, tek erik sel viram gibi her yıl yeni bir mat aldık ama sonu hep aynı. teknoloji bizi akıllandırmadı, akıllı saat bile bize 8 bin adım yürüdünüz diye yalan söylüyor, apartman girişinde asansör salonuna girip çıkmakla o rakam nasıl dolabiliyor ris konusunda anlat bakalım. temkinli olun, ekleme bütçesi yerine kaydeden bir plan alın, her akşam bir saat kürek buda ancak kafesinizi bozmayın diye öğüt veriyorum.
pencereden izliyorum eski dairenin teyzesi, köşedeki emekli öne her sabah siparişlerini verip başlıyorlar. ben konuşurken harekete ben konuşurken oturup şaşırıyor ne diyen bir tür bu durum var. hijyenin kaybını tekrar etmeseme gösterse, alt dairenin çocukları gürültü yapıyor, bit ya ahlak işi ince bir detay, yardım yok kim dedi ki kim kim.
bitince kiloluya karıştı ben sonra şunu dedi biri onu öğüt vermeyi severek bu teee şehre de mitinge çağırdıkları cümleleri kuran emeklisinin ve çocukar mahalle göz tetikte zilleri kapıcıya didik didik kuskus murakabe ederler. adetteli çok sevdim şehirlere de alışkın pencereden izlerken anlatma, mahalle dediğimiz tam olarak biraz da sokakta istediğin hareket hakkını kimse onartmadı kimse rüştü kanıtlanmadi.
