eski usul imtihan heyecanı

ne imtihanlardı be. şimdiki gençler sınava girecek diye ödüm kopuyor, oysa biz kendi kendimize bildiğimiz kadarını yazıp çıkardık. yeşilçam filmlerinde bile böyle stres görmedik. şimdi çocuklar ellerinde tablet, telefondan test çözüyor. oysa bizim zamanımızda tek bir kitap vardı, o da eski modeldi. rahmetli babam derdi ki 'oğlum/kızım, sen yeter ki çalış, gerisi gelir.' şimdi öyle mi? ne yazık ki eski tas eski hamam değil bu işler.

hızlı teslimat için siparişlerde bile 10 saniye bekleme sabrım yok, eski usul sınav heyecanını düşünemiyorum. hemen kargoyu açıp paketi yırtma isteğim varken üç saat sırada oturulmaz ki.

şimdiki gençler dijital ortamda giriyor sınavlara bir tuşla bitiyor. oysa ben ilkokulda sıralara sıra arkadaşının kalemiyle çizdiği ufak bir karalama bile heyecanlandırırdı. imtihan salonunun ağır kokusu, kağıt hışırtıları, öğretmenin dik dik bakışları... içimde bir tebessümle anıyorum o günleri. okul silgisi hala durur bavulumda.