ölüm sessiz bir vedalaşma

inançlar bir yana, aslında geriye kalan sadece sevdiklerinin hatıralarındaki yansıman. keşke sevdiğim insanlara daha çok söyleseydim dediğim çok şey var.

geçen yıl teyzem vefat etti, orada oturan bir hemşireydi. son nefesini verirken sanki sadece bir dinlenmeye çekildi. ona baktıkça anladım vedalaşmak her zaman gürültülü olmuyor, bazıları çıt çıkmadan çeker gidiyor hayattan. iki tarafı da görelim: kalanlar acı çekiyor ama giden de belki en sessiz çıkışı seçiyordur.