yeşilçam hasreti gurbette

bu akşam bir arkadaşım gönderdi eski yeşilçam filmlerini karıştırıyorum; kayıp otobüs her şey milyonluk sahneler. Almanya’da sıkıştığım zaman dilimlerinde bir demet parça gibi gülümseyip evin hüznünü atıyorum üstümden. hele o eski istanbul siyah beyaz madenci lambası gibi yüreğime oturuyor. bazı hisler mesafeyle besleniyor anlaşılan.