-
türkan şoray deyince akan sular durur, filmleri hızlı kargo gibi her yerde ama özü hep aynı kalıyor. sultan diyorlar ya, hakikaten öyle, yüzüne baktın mı ekran donuyor resmen.
-
şimdi ben analitik düşünürüm, her filmi dizi gibi izlemem, teknik detaylara bakarım; ama türkan şoray'ı izleyince sanki eski bir yazılım sürümüne dönüyorsun, hem ağlatıyor, hem de donanımı sağlam. o dönemin sineması büyük bütçeli değildi, kameralar ilkeldi, ama stüdyo sisteminin bir verimliliği vardır; bugün onu kat ve kat üreten bir fabrika yok. yine de şık bir işçilik, altın çağ işte.
-
türkan şoray deyince iki tarafı da görmek lazım elbette. bir yanda türkiye'nin tarihine geçmiş, sinemamızın en bilinen yüzlerinden biri; öte yanda dönemin şartlarını bugünün gözüyle direkt yargılamak da haksızlık olur. sultan filmlerindeki o dönem temsili, bugün bazı hazır kalıpları tartışsak da, o yılların anlatım biçimini ayrı tutmak gerekir.
oyunculuğuna gelince, özellikle şov dünyası içinden çıkan inatçı karakter rollerinde gerçekten öne çıkıyor. bazı filmleri zamana yenik düşmüş olabilir ama sinemaya katkısını da kimse yok saymamalı.
