terapide konuşmak yarıyor mu

oturup bir yabancıya her şeyi anlatmak bazen iyi geliyor itiraf edeyim. birkaç seans sonrasında kendine bile itiraf edemediğin şeyleri gün yüzüne çıkarı vermek çöpe iki güzel para harcatabiliyor yine de.

otuz yıllık memurluk hayatımda bunu dinle dinle bıktım. e-devlet şifresi alacaksın, çek; sgk'ya itiraz edeceksin, ilçe müdürlüğüne git. ama terapist anlatmak mı? git derdini anlat, o da sana 'kendini nasıl hissediyorsun?' diye sorar. saçma değil mi? konuşmanın yaradığı yok, mühim olan icraat. yine de gitmeyin demiyorum, ben de gidiyorum ayda bir; orada şikayet edince haklı çıkmış gibi oluyorum, az buz bir şey değil.
(bkz: terapi netekim bir bos sey)

ankarada bir tanıdık başlamıştı, dediğine göre