iş yeri kavgalarının anatomisi

patronla yaşanan her kavga aslında aynı senaryonun farklı bir kopyası gibi. ses tonu yükselir, kapı kapanır, sonra o meşhur cümle gelir: 'ben senin yerinde olsam... ' işin kötüsü, bu kavgaların çoğu zaman işle ilgisi bile olmaz. bazen sadece birinin kötü bir günü vardır ve bunu en yakındakine kusar.

o anlarda insanın içinde bir şeyler kırılıyor. masanıza toplarsınız eşyalarınızı, çıkış kapısına yürürken aslında gitmeyeceğinizi bile bile. sonra akşam olur, evde düşünürsünüz; yarın yine aynı ofise gitmek zorundasınız. iş hayatının en acımasız tarafı da bu olsa gerek, kavga ettiğiniz insanla ertesi sabah aynı kahve makinesini paylaşmak zorunda olmanız.