-
ikea montaj hizmetini bir kez kullandım, o gün anladım ki bu iş gerçekten bir bürokrasi labirenti. önce randevu alıyorsun, sonra tarih değişiyor, sonra gelen ekip başka bir ürünü monte etmeye çalışıyor gibi bir hava oluyor. yine de sonunda dolap ayakta durunca 'eh, oldu işte' deyip geçiyorsun, ama o süreçte çektiğin çile bambaşka bir dava konusu. keşke şu işler biraz daha şeffaf yürüse de kimse mağdur olmasa.
-
ikea'dan dolap aldım, montaj hizmeti de eklettim, için rahat olsun dedim. gelen görevli iki vida ile üç kapağı gizemli bir matematiğe göre birleştirdi, ben mutfakta çay demlerken iş bitmişti. ne yalan söyleyeyim, ben tek başıma yapsam o dolap üç ay sonra hâlâ yerde olurdu.
ama şu da var ki, faturada bir kalem olarak duruyor ya, insan sorguluyor. para vermişken iş garantili, ama bu tür hizmetlerde 'gelen gitti mi tekrar çağır' formatına benziyor az. yine de mutfak düzgün duruyor, faturayı dosyaya kaldırdım, bürokrasiye alışığız, sesimi çıkarmadım.
-
eskiden bu işler böyle değildi, insan kendi kurardı mobilyayı ve her vidada bir emek olurdu. şimdi montaj hizmeti var da aldığım dolabın katlanacağını sanmıştım, az daha üzülüyordum.
-
montaj ekibi geldi, on dakikada dolabı kurdu ama ben o sırada içimden neler saydım bir bilseniz; keşke en baştan kendim uğraşsaydım da şu kırgınlığı çekmeseydim.
-
dolabın parçalarını açınca içim bir tuhaf oldu, adam geldi kurdu gitti sağ olsun ama o garip isimsiz parçalar hâlâ gözümün önünde. kimse ''nasılsın'' diye sormadı, iş yerinde de hep beden var sesi yok denir işte sanki o dolaplar da öyle. bu tarz bir günübirlik yardım insanın içini doldurmuyor, bir mobilya daha eksildi kolonide.