ben bu yollardan geçtim, o yüzden konuşuyorum. evlilik öyle filmlerde gösterildiği gibi her akşam güllü akşam yemeği değil, yeri geliyor siftahı sen yapıyorsun yeri geliyor o dolabı toplamadan günü kapatıyorsun. bekarlık ise özgürlüğün tadı gibi görünür, hesap sen kesersin, tatilin planı sana ait ama bir de pazar sabahları çorba içerken kimse orada yoksa o özgürlük bir yerden sonra adı başka bir yalnızlık oluyor. bankacı akıl der ki: evlilik müşterek hesap, bekarlık vadesiz mevduat; ikisinin de risk getiri profili farklı, kimine doktor gelir kimine hasta.
tecrübeyle söylüyorum; mutsuz beraberlikten mutlu bekarlık her zaman yeğdir ama sağlam bir evlilik varsa orası hakikaten bir huzur limanıdır. önemli olan kağıt değil, seni sabah kaldıran o sesin içinde nefret mi şefkat mi olduğudur. ne evlilik vardır diyerek üstüne atla, ne de bekarlık bir kutsal diyerek her kapıyı kapat. seni sen yapan değerleri bil, adım atmadan bir muhasebesini yap, gerisi kendiliğinden gelir. evlenirsen aile olursun, bekar kalırsan kendi efendin; ikisinde de sorumluluk sendedir. ben net söyleyim, mutlu olmayacaksan kağıt parçacığının bir anlamı yok, ben okudum geçirdim bunları, sözüm sana nasihat.
