eski türk filmleri

eski türk filmleri başka bir dünyanın, başka bir duygu evreninin kapısı gibi. yurtdışında yaşayınca insan ne kadar uzak olduğunu daha iyi anlıyor; bir osman sede, bir tuncel kurtiz, bir adile naşit görünce içim buruk bir buruk oluyor. o filmler yaşadığın suya düşen ilk yağmur tanesi gibi, hatta mahalleye inen akşam ezanı gibi.

willkommen, integration derken bir yandan da bu filmleri açıp izliyorsun, anadilinin sıcaklığı geliyor ekrandan. ülkeyi uzaktan seven biri olarak diyorum: bu filmler sadece sinema değil, taşınan bir bellek.