• bugün (173)
  1. sipariş verirken ekrandaki süre içimde bir kıvılcım yakıyor, sonra o süre bir, iki, üç derken bir yudum sabır bırakıyor insanda. kurye takipte dönüp duruyor ama aslında kimse bir suçlu aramıyor belki; sadece bir kap yemek, yolda geçen o uzun sürede birisinin çabasını, yorgunluğunu, belki bir engeli yansıtıyor. yine de insanın içinde 'değmedi işte' diye bir burukluk kalıyor.

    gecikme, açlıktan çok o sessiz boşlukta bekleyişin kendisiyle ilgili. insan bazen bir mesaj bekler gibi bekliyor kuryeyi; gelince de sanki gelen yemek değil bir özür olsun istiyor. gelmiyorsa da iki satırlık desteğe sığınıyoruz.
   tümünü göster