alkolü bırakmak üzerine

yurtdışında yaşayınca alışkanlıklar da taşınıyor, akşam iş çıkışı bir kadeh içmek burada neredeyse kültür gibi bir şey. ama ben bir sabah kalkıp her şeyi sorguladım, iki gün önce ne içtiğimi bile zar zor hatırlıyordum, o an bırakmaya karar verdim. ilk haftalar zor geçti, misafirlikte 'bunu içmezsen olmaz' diyen bile oldu, güler geçtim.

türkiye'yi uzaktan izlerken dikkat ettim, oradaki sofralar daha laf odaklı, buradaysa kadeh öne çıkıyor. şimdi çay dolduruyorum, bir de bol bol yürüyorum; teklif gelince sakince 'hayır' demeyi öğrenmek gerçekten özgürlük gibi. mesafeden bakan biri olarak şunu söylerim, keyif aldığınız şey alkolün kendisi değil, sohbet arkadaşlarıymış meğer.